Uchwała Nr 1733/14 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

Uchwała Nr 1733/14 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego
z dnia 01 października 2014 r.

w sprawie podjęcia decyzji utrzymującej całości w mocy decyzję administracyjną Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 17.06.2014 r. nr WWRPO/26/W/2014 orzekającą zwrot od Beneficjenta – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Nad Odrą 72 – środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie”.

Na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 t.j. ze zm.), art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2a, ust. 9 pkt. 1 i ust. 12a pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 t.j. ze zm.) oraz art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2 a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596. t.j. ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze. zm.)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się decyzję utrzymującą w całości w mocy decyzję administracyjną Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 17.06.2014 r. nr WWRPO/26/W/2014 orzekającą zwrot od Beneficjenta – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Nad Odrą 72 – środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie” w łącznej kwocie 1 336 718,58 zł (słownie: jeden milion trzysta trzydzieści sześć tysięcy siedemset osiemnaście złotych 58/100) wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

UZASADNIENIE

Beneficjent – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Nad Odrą 72 w Szczecinie, w dniu 29.12.2010 r. zawarł z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego pełniącym na mocy art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: uzppr), rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie” Oś Priorytetowa 1 „Gospodarka – Innowacje – Technologie” Działanie 1.1 „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw przez innowacyjne inwestycje”.
Umowa o dofinansowanie co do zasady nie przewiduje możliwości przenoszenia praw i obowiązków Beneficjenta wynikających z umowy na inny podmiot. Zapisy § 4 ust. 2 umowy o dofinansowanie stanowią, iż zakaz przenoszenia praw i obowiązków Beneficjenta wynikających z umowy na rzecz osób trzecich obowiązuje przez okres trzech lat od zakończenia realizacji projektu. IZ RPO WZ dopuszcza jednak możliwość zmiany formy prawnej Beneficjenta, dokonania przekształceń własnościowych czy innych zmian, jeżeli jest to konieczne z punktu widzenia Beneficjenta, przy czym zmiany te musi poprzedzać analiza dokonana przez IZ RPO WZ w zakresie zbadania czy zmieniony podmiot będzie mógł w dalszym ciągu realizować postanowienia umowne.
Pismem z dnia 03.12.2012 r. Beneficjent zwrócił się do IZ RPO WZ z prośbą o wyrażenie zgody na zmianę struktury udziałowej w spółce Andreas Sp. z o.o. W planowanych zmianach zakładano, iż obecni wspólnicy spółki Andreas Sp. z o.o. wniosą całość swoich udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. do spółki Candler Investments Sp. z o.o. i ta ostatnia stałaby się jedynym wspólnikiem spółki Andreas Sp. z o.o. Udziały w Candler Investments Sp. z o.o. przypadłyby natomiast aktualnym wspólnikom Andreas Sp. z o.o. w stosunku i proporcji zgodnymi z wówczas występującymi w spółce Andreas Sp. z o.o.
W odpowiedzi na powyższe IZ RPO WZ, po przeprowadzeniu analizy planowanej zmiany składu właścicielskiego spółki, w piśmie z dnia 29.01.2013 r. wskazała, że w opisanej sprawie prawa i obowiązki Beneficjenta wynikające z umowy o dofinansowanie nie są przenoszone na rzecz innych osób, a Beneficjentem pozostaje w dalszym ciągu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, bowiem zmianie miałaby ulec jedynie struktura własnościowa spółki. Natomiast w jej wyniku nie nastąpi zmiana charakteru zrealizowanego projektu. Tym samym IZ RPO WZ stwierdziła, iż planowana zmiana składu wspólników Andreas Sp. z o.o. będzie mogła zostać zaakceptowana, z zastrzeżeniem dotrzymania warunków opisanych w piśmie z dnia 03.12.2012 r., a wraz z jej dokonaniem Beneficjent zobowiązany będzie przedłożyć umowę zbycia udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. oraz aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: KRS). IZ RPO WZ poinformowała także, iż w przypadku ewentualnych późniejszych zmian w strukturze własnościowo-udziałowej spółki Candler Investments Sp. z o.o. wymagana będzie uprzednia zgoda IZ RPO WZ.
Pismem z dnia 19.03.2013 r. Beneficjent poinformował IZ RPO WZ o wniesieniu 100% udziałów Andreas Sp. z o.o. do Candler Investments Sp. z o.o. Dodatkowo Beneficjent zwrócił się z prośbą o wyrażenie zgody na kolejną zmianę struktury udziałowej w spółce Andreas Sp. z o.o. poprzez zbycie wszystkich udziałów posiadanych przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG z siedzibą w Kilonii, w ten sposób, że jedynym wspólnikiem Andreas Sp. z o.o. stałaby się HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Beneficjent przedłożył IZ RPO wymagane dokumenty, a następnie w dniu 06.05.2013 r. złożył aktualny odpis z KRS nr 0000109273, w którym uwidocznione zostały zarejestrowane zmiany składu osobowego wspólników spółki Andreas Sp. z o.o.
IZ RPO WZ po przeprowadzeniu analizy kompletu przekazanych przez Beneficjenta dokumentów, pismem z dnia 11.07.2013 r. ostatecznie wyraziła zgodę na zmianę struktury udziałowej w spółce Andreas Sp. z o.o, polegającą na wniesieniu przez jej wspólników całości swoich udziałów do spółki Candler Investments Sp. z o.o., która stała się jedynym wspólnikiem spółki Andreas Sp. z o.o. IZ RPO WZ w przedmiotowym pismem wskazała nadto, iż ze strony internetowej Beneficjenta uzyskano informację, że w dniu 17.04.2013 r. nastąpiło zbycie udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Powyższe potwierdzały dane ujawnione w KRS (zgodnie z aktualnym odpisem z dnia 04.07.2013 r.). IZ RPO WZ wskazała, iż na dokonanie kolejnej zmiany wymagane było uzyskanie przez Beneficjenta zgody IZ RPO WZ na zbycie udziałów spółki Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Z uwagi na fakt, iż kolejna zmiana wspólnika Andreas Sp. z o.o. nastąpiła samowolnie, bez uzyskania przez Beneficjenta stanowiska IZ RPO WZ w sprawie oraz bez przeprowadzenia przez IZ RPO WZ analizy w zakresie możliwości dalszej realizacji umowy, podkreślono, iż Beneficjent ponosił pełną odpowiedzialność za dokonanie ww. zmiany bez uprzedniej zgody IZ RPO WZ, co mogło skutkować rozwiązaniem umowy o dofinansowanie i zwrotem otrzymanego dofinansowania.
Wobec powyższego IZ RPO WZ celem zbadania czy w wyniku ww. zmiany zachowana została trwałość projektu, pismem z dnia 11.07.2013 r. zobowiązała Beneficjenta do przedłożenia oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa obejmującego dane za lata 2010-2012 z uwzględnieniem danych Beneficjenta jak i spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Beneficjent w odpowiedzi na ww. pismo, w dniach 30.07.2013 r. oraz 17.09.2013 r. złożył dokumenty związane ze zbyciem udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG oraz oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa obejmującego dane za lata 2010-2012 dla Andreas Sp. z o.o. i HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG.
IZ RPO WZ, po przeprowadzeniu analizy prawnej w przedmiotowej sprawie, oceniając dokonaną przez Beneficjenta zmianę polegającą na nabyciu przez spółkę HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG całości udziałów w Andreas Sp. z o.o. od Candler Investments Sp. z o.o. pod kątem zachowania zasady trwałości, stanęła na stanowisku, iż przedmiotowa zmiana składu wspólników Andreas Sp. z o.o. nie doprowadzi do zaprzestania działalności produkcyjnej, gdyż zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Beneficjenta w piśmie z dnia 19.03.2013 r., działalność spółki Andreas Sp. z o.o. miała być nadal kontynuowana. Przedmiotowa zmiana wywołała natomiast zmianę charakteru własności elementu infrastruktury, gdyż zmianie uległa struktura własnościowa Beneficjenta. Z przedstawionego przez Beneficjenta oświadczenia o statusie spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG wynikało, iż podmiot ten jest dużym przedsiębiorstwem, które m.in. z uwagi na zapisy „Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013”, nie mogłoby otrzymać dofinansowania w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1. Dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu mogli otrzymać jedynie przedsiębiorcy należący do kategorii małych lub średnich przedsiębiorstw (dalej: MSP).
W następstwie przeprowadzonej przez IZ RPO WZ analizy, mając na względzie, że w wyniku zbycia udziałów nastąpiła zmiana własności elementów infrastruktury, co doprowadziło do uzyskania nieuzasadnionych korzyści, ustalono iż wystąpiła znacząca modyfikacja projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie”, o której mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11.07.2006 r., ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, zwanego dalej: Rozporządzeniem nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006 r., ze zm.). Nadto IZ RPO WZ stwierdziła, iż Beneficjent dopuścił się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 Rozporządzenia nr 1083/2006. Podjęto zatem wstępne ustalenie administracyjne odnośnie stwierdzenia nieprawidłowości, w związku z czym IZ RPO WZ ustaliła i nałożyła korektę finansową w kwocie 1 336 718,58 zł.
Wobec powyższych ustaleń, IZ RPO WZ pismem z dnia 26.02.2014 r. wezwała Beneficjenta do zwrotu środków wykorzystanych niezgodnie z procedurami w łącznej kwocie 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.
Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu wskazanego ww. wezwaniu, z dniem 19.03.2014 r. wszczęte zostało wobec Beneficjenta postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków. Następnie po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w dniu 17.06.2014 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję nr WWRPO/26/W/2014 orzekającą zwrot od Beneficjenta części środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 w wysokości 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.
Beneficjent korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 207 ust. 12 ufp, pismem z dnia 03.07.2014 r. (wpływ do Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego dnia 10.07.2014 r.) wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją administracyjną i o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania administracyjnego.
Beneficjent zarzucił decyzji administracyjnej z dnia 17.06.2014 r. nr WWRPO/26/W/2014:
1) naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 57 Rozporządzenia nr 1083/2006 poprzez jego niewłaściwą wykładnię, a przez to nieprawidłową subsumpcję ustalonego w sprawie stanu faktycznego pod hipotezę normy z tego przepisu wynikającej, w szczególności błędne przyjęcie, że w wyniku zbycia udziałów nastąpiła zmiana własności elementów infrastruktury,
2) niewykazanie, poprzez brak ustalenia i wskazania konkretnego podmiotu, który zdaniem IZ RPO WZ uzyskał nieuzasadnioną korzyść, o której mowa w art. 57 ust. 1 pkt b Rozporządzenia nr 1083/2006, a tym samym brak wykazania przesłanki koniecznej do ustalenia, że doszło do naruszenia zasady trwałości, jak również brak konkretnego wskazania na czym domniemana korzyść miała polegać.
W uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Beneficjent podniósł, iż IZ RPO WZ nie dokonała wyczerpującego ustalenia okoliczności faktycznych pozwalających na określenie czy i który podmiot uzyskał jakąkolwiek nieuzasadnioną korzyść, a zatem nie miał podstaw do wydania decyzji nakazującej zwrot środków. Beneficjent wskazał nadto, iż nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż w przedmiotowej sprawie nie nastąpiła tylko jedna transakcja, której skutkiem była zmiana własnościowa Beneficjenta tj. przeniesienie udziałów spółki Andreas Sp. o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, ale także z wcześniejszym przeniesieniem udziałów „Andreas” Sp. o.o. od udziałowców Piotra Andreas, Jolanty Andreas i Anny Andreas od spółki Candler Investments Sp. z o.o. IZ RPO WZ stwierdziła, iż pierwsze przeniesienie udziałów do spółki Candler Investments Sp. z o.o. nie narusza zasady trwałości, gdyż zostanie zachowana tożsamość podmiotowa wspólników. W związku z powyższym IZ RPO WZ wyraziła zgodę na dokonanie takiej zmiany. Beneficjent podkreśla, iż Organ nie badał, czy w tym przypadku dojdzie do uzyskania przez którąkolwiek ze stron transakcji, nieuzasadnionej korzyści, w szczególności czy wartość sprzedawanych udziałów odpowiadała ich wartości rynkowej. Strona wskazała, iż możliwe, że nieuzasadniona korzyść powstała w wyniku przyznanego dofinansowania została „skonsumowana” w tej pierwszej transakcji gdyby wartość udziałów była zaniżona bądź zawyżona w stosunku do wartości rynkowej, a wówczas nie sposób twierdzić, by którykolwiek z podmiotów (Candler Investments Sp. z o.o. lub HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG) biorących udział w transakcji przeniesienia udziałów będącej przedmiotem postępowania odniósł nieuzasadnioną korzyść.
Beneficjent we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odniósł się do opracowania, na które powołała się IZ RPO WZ, sporządzonego przez firmę Deloitte Legal, Pasternak i Wspólnicy Kancelaria Prawnicza sp. k. „Nieuzasadniona korzyść” – definicja pojęcia na użytek systemu wdrażania EFRR i FS z dnia 21.10.2011 r. przygotowanym na zlecenie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (obecnie Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, dalej: MIR) wskazując, iż z powyższego wynika (strona 46), że stwierdzenie, czy wystąpiła korzyść wymaga ustalenia czy podmiot inny niż Beneficjent zaangażował w transakcję środki o wartości niższej niż rynkowa wartość elementów infrastruktury, których dotyczy zmiana charakteru własności, albo w wyniku transakcji uzyskał pozycję ekonomicznie lepszą niż możliwa do uzyskania przez inne podmioty w tych samych warunkach. Beneficjent podniósł, iż z analizy treści wydanej decyzji jak i zgromadzonego przez Organ materiału dowodowego nie wynika na czym polegało odniesienie przedmiotowej korzyści, w szczególności poprzez określenie jej wartości czy wysokości, którą zdaniem IZ RPO WZ osiągnął podmiot trzeci, a zarówno z treści decyzji, opinii prawnych jak i dokumentu „Zgłoszenia o wystąpieniu nieprawidłowości” znajdującego się w aktach sprawy, wynika zdaniem Beneficjenta wprost, że Organ nie ustalił konkretnej korzyści oraz nie wykazał, by jakikolwiek podmiot odniósł nieuzasadnioną korzyść, a zatem wydana decyzja w opinii Beneficjenta winna być uchylona, a postępowanie umorzone.
Strona nadmieniła, iż analiza kierowanych zapytań do opiniujących prawników, jak i treści sporządzonych opinii prawnych doprowadziła do wniosku, iż mimo, że pierwsze opinie nie wskazywały na istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że doszło do naruszenia zasady trwałości projektu, to treść tych opinii zmieniana była niejako zgodnie z sugestiami IZ RPO WZ zawartymi w kolejnych zapytaniach. Powyższe zdaniem Beneficjenta poddaje w wątpliwość prawidłowość zajętego w sprawie przez IZ RPO WZ stanowiska.
W związku z zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutami oraz informacjami przekazanymi przez Beneficjenta, IZ RPO WZ ponownie przeprowadziła postępowanie wyjaśniające, obejmujące całościową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z uwzględnieniem zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz pełną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy, co pozwoliło na odniesienie się do przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak poniżej.
Na samym początku podkreślenia wymaga, iż środki publiczne przeznaczone na wykonywanie projektów realizowanych w ramach programów finansowych ze środków europejskich mają charakter bezzwrotny i powinny być wykorzystywane zgodnie z prawem, obowiązującymi procedurami, a także ściśle z celem, na które zostały przekazane. Beneficjent składając wniosek aplikacyjny, a następnie w dniu 29.12.2010 r. podpisując umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 zaakceptował zapisy przedmiotowych dokumentów i zobowiązał się realizować projekt zgodnie z ich brzmieniem. Ponadto należy wskazać, iż jedną z kompetencji, a zarazem obowiązków ustawowych IZ RPO WZ jest odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi w ramach RPO WZ. Mając na uwadze powyższe oraz w związku z tym, że do zadań IZ RPO WZ należy m.in. w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15 a uzppr ustalanie i nakładanie korekt finansowych, a także odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach ustawy o finansach publicznych, w związku z wykryciem nieprawidłowości w zakresie wydatkowania środków publicznych w projekcie pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie”, IZ RPO WZ podjęła czynności zmierzające do odzyskania należnej jej kwoty.
Zgodnie z art. 57 Rozporządzenia nr 1083/2006 państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca zapewniają, aby operacja obejmująca inwestycje w infrastrukturę lub inwestycje produkcyjne zachowała wkład funduszy wyłącznie jeżeli w określonym terminie 5 lat od jej zakończenia nie zostanie poddana zasadniczej modyfikacji wynikającej ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo z zaprzestania działalności produkcyjnej i mającej wpływ na charakter lub warunki realizacji operacji lub powodującej uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo lub podmiot publiczny. W kolejnym akapicie przepisu zasada ta ulega modyfikacji, poprzez dopuszczenie możliwości skrócenia pięcioletniego terminu do 3 lat w przypadkach dotyczących utrzymania inwestycji przez małe i średnie przedsiębiorstwa.
Jak zatem wynika z powyższego, trwałość projektu uznaje się za zachowaną, gdy projekt w ciągu 5 albo odpowiednio 3 lat od jego zakończenia nie zostanie poddany zasadniczym modyfikacjom:
• mającym wpływ na jego charakter lub warunki jego realizacji lub powodującym uzyskanie
nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo lub podmiot publiczny, oraz
• wynikającym albo ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo z zaprzestania działalności produkcyjnej.
Znacząca modyfikacja projektu oznacza spełnienie co najmniej jednego z warunków wskazanych w lit. a oraz co najmniej jednego z warunków wskazanych w lit. b, przy czym pomiędzy tymi warunkami musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy (tzn. lit. b to przyczyna, a lit. a to skutek).
Powyższe znalazło także odzwierciedlenie w Wytycznych dla Wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach RPO WZ, poddziałanie 1.1.2 Inwestycje w małe i średnie przedsiębiorstwa (konkurs nr RPOWZ/1.1.2/2009/1, dalej: Wytyczne), które stanowią zbiór informacji niezbędnych do prawidłowego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej składanej przez przedsiębiorców ubiegających się o dofinansowanie w ramach poddziałania 1.1.2 RPO WZ. Ponadto w §16 ust. 6 umowy o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do niedokonywania znaczącej modyfikacji Projektu w rozumieniu art. 57 Rozporządzenia nr 1083/2006.
Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, iż aby stwierdzić naruszenie przez Beneficjenta zasady trwałości projektu, IZ RPO WZ była zobowiązana zbadać, czy wystąpiły przesłanki z art. 57 ust. 1 Rozporządzenia nr 1083/2006.
Beneficjent we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucił decyzji IZ RPO WZ naruszenie przepisu art. 57 Rozporządzenia nr 1083/2006 poprzez jego niewłaściwą wykładnię, a przez to nieprawidłową subsumpcję ustalonego w sprawie stanu faktycznego pod hipotezę normy z tego przepisu wynikającej, w szczególności błędne przyjęcie, że w wyniku zbycia udziałów nastąpiła zmiana własności elementów infrastruktury. Odnośnie powyższego zarzutu, należy wskazać, iż w analizowanej sprawie naruszenie zasady trwałości projektu, IZ RPO WZ rozpatrywała przede wszystkim pod kątem wystąpienia przesłanek zmiany charakteru własności elementu infrastruktury i możliwego wpływu tej okoliczności na uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo, albowiem jak ustalono zbycie udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, nie doprowadziło do zaprzestania działalności produkcyjnej, co wynikało m.in. z oświadczenia złożonego przez Beneficjenta.
Jak wskazała Komisja Europejska, każdy przypadek analizowany pod kątem zachowania zasady trwałości należy rozpatrywać indywidualnie, mając na uwadze przede wszystkim to, czy z racji na zachodzące przekształcenia własnościowe zmianie ulega cel, zakres oraz sposób realizacji projektu oraz to, czy Beneficjent lub podmiot, któremu przekazywana jest infrastruktura projektu, nie otrzymują tym samym nieuzasadnionej korzyści (tak w: Sprawozdanie z dwudziestego posiedzenia COCOF w dniach 24 – 25.09.2008 r., dalej: Sprawozdanie). IZ RPO WZ dokonała więc indywidualnego badania, czy w przedmiotowej sprawie nastąpiła zmiana charakteru własności elementu infrastruktury. IZ RPO WZ ustaliła, iż z uwagi na fakt zbycia udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG doszło do zmiany charakteru własności elementu infrastruktury, bowiem nastąpiła zmiana struktury własnościowej udziałów w spółce z o.o. Co prawda wytworzony ze środków przyznanych w ramach RPO WZ majątek nadal miał pozostać własnością Beneficjenta, to jednak zmianie uległa struktura własnościowa Beneficjenta, tzn. właścicielem wszystkich udziałów w Andreas Sp. z o.o. została spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Tym samym bezspornie zaszła przesłanka określona w akapicie drugim (lit. b) art. 57 rozporządzenia nr 1083/2006 tj. wystąpiła zmiana charakteru własności elementu infrastruktury. Nie można się zatem zgodzić z zarzutem Beneficjenta, bowiem IZ RPO WZ przeprowadziła właściwą wykładnię wskazanego przepisu oraz prawidłową, szeroką interpretację pojęcia zmiany charakteru infrastruktury, będącą w zgodzie z wytycznymi Komisji Europejskiej, Podręcznikiem, a także stanowiskiem zajętym przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju.
Badając wyżej wymienioną przesłankę dotyczącą zmiany charakteru własności elementu infrastruktury, istotnym jest wskazanie, iż dopiero po stwierdzeniu jej zaistnienia można wziąć pod uwagę drugą przesłankę uzasadniającą stwierdzenie naruszenia trwałości operacji tj. powodującą uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo. Skoro – co wykazano powyżej – zaistniała przesłanka przyczynowa, należało zbadać, czy w związku z jej zaistnieniem pojawił się skutek wynikający z akapitu pierwszego (lit. a) art. 57 ust. 1 rozporządzenia nr 1083/2006.
Powyższe zagadnienie wiąże się z kolejnym zarzutem Beneficjenta podniesionym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. niewykazanie przez IZ RPO WZ, poprzez brak ustalenia i wskazania konkretnego podmiotu, który uzyskał nieuzasadnioną korzyść, o której mowa w art. 57 ust. 1 pkt b Rozporządzenia nr 1083/2006, a tym samym brak wykazania przesłanki koniecznej do ustalenia, że doszło do naruszenia zasady trwałości, jak również brak konkretnego wskazania na czym domniemana korzyść miała polegać. Ze stanowiskiem Beneficjenta nie sposób się jednak zgodzić, bowiem wystąpienie tejże przesłanki zostało przez IZ RPO WZ wyczerpująco wyjaśnione.
Wystąpienie nieuzasadnionej korzyści stanowi jeden z czynników świadczących o poddaniu operacji niedozwolonej, zasadniczej modyfikacji, jeżeli towarzyszy ona transakcji prowadzącej do zmiany charakteru własności elementu infrastruktury. W pierwszej kolejności IZ RPO WZ przystąpiła do rozważenia kwestii uzyskania korzyści przez zbywcę bądź też nabywcę udziałów w kontekście objęcia pozycji ekonomicznie lepszej niż możliwa do nabycia przez inne podmioty działające w tych samych warunkach rynkowych bez wsparcia w postaci dofinansowania. Analiza powyższego doprowadziła do wniosku, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG uzyskała korzyść w ww. znaczeniu, albowiem dofinansowanie w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 mogli otrzymać jedynie przedsiębiorcy należący do kategorii MSP. Poprzez nabycie udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o., która zrealizowała projekt dofinansowany w ramach RPO WZ, doszło faktycznie do nabycia projektu, a w konsekwencji dofinansowania przez dużego przedsiębiorcę jakim jest spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, która nie uzyskałby dofinansowania w ramach ww. konkursu. Należało więc uznać, iż HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG znalazła się w pozycji ekonomicznie lepszej niż możliwa do uzyskania przez inne podmioty działające w tych samych warunkach rynkowych. Z oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa, przedłożonego przez Beneficjenta pismem z dnia 17.09.2013 r. wynikało, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG jest dużym przedsiębiorstwem w rozumieniu ww. Załącznika nr 1 do rozporządzenia (WE) nr 800/2008. Zatem zgodnie z zasadami konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 spółka nie uzyskałaby wsparcia w postaci dofinansowania, bowiem nie spełniała formalnego kryterium podmiotowego, tj. posiadania statusu MSP. Zasadnym jest więc stwierdzenie, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG uzyskała pośrednio dofinansowanie, którego inni przedsiębiorcy kwalifikowani jako przedsiębiorstwa duże, uzyskać nie mogli. Wobec niniejszego IZ RPO WZ stwierdziła, iż korzyść odniesiona przez ww. podmiot jest nieuzasadniona, albowiem jest nie do pogodzenia z celami pomocy realizowanej przez zaangażowanie funduszy (z uwzględnieniem przepisów regulujących udzielanie pomocy publicznej) oraz celami dofinansowania. Tym samym, po analizie dokumentacji przedstawionej przez Beneficjenta, stwierdzono, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, posiadająca status dużego przedsiębiorstwa, nie byłaby uprawiona ani do ubiegania się o wsparcie finansowe w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1, ani tym bardziej do uzyskania przedmiotowego dofinansowania, które otrzymała spółka Andreas Sp. z o.o., tj. podmiot posiadający status MSP.
IZ RPO WZ dokonując badania wystąpienia przesłanki nieuzasadnionej korzyści, w następnej kolejności rozważyła kwestię dotyczącą zagadnienia, czy zbycie udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG doprowadziło do przysporzenia majątkowego, w tym uzyskania przychodu, zwolnienia z długu lub uniknięcie straty. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w przypadku, gdy cena sprzedaży udziałów uwzględniałaby ich wartość rynkową, nie pomniejszoną o wartość otrzymanego przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowania korzyść mogłaby pojawić się względem Candler Investments Sp. z o.o., a pośrednio wobec wspólników tej spółki, z uwagi na otrzymanie przez zbywcę udziałów kwoty odpowiadającej otrzymanemu wcześniej przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowaniu. W tym przypadku wspólnik Beneficjenta otrzymałby dwukrotną korzyść – najpierw uzyskałby dofinansowanie w ramach programu, po czym uzyskałby przychód ze sprzedaży dofinansowanych wcześniej elementów majątku. Natomiast w przypadku, gdy cena udziałów odpowiadałaby wartości udziałów pomniejszonej o wartość otrzymanego przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowania, wówczas korzyść mogłaby powstać po stronie spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, która nabyłaby majątek za cenę niższą niż rynkową.
Beneficjent we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, iż z analizy treści wydanej decyzji jak i zgromadzonego przez Organ materiału dowodowego nie wynika na czym polegało odniesienie przedmiotowej korzyści, w szczególności poprzez określenie jej wartości czy wysokości, którą zdaniem IZ RPO WZ osiągnął podmiot trzeci, a ze stanowiska prezentowanego przez IZ RPO WZ wynika zdaniem Beneficjenta wprost, że Organ nie ustalił konkretnej korzyści oraz nie wykazał, by jakikolwiek podmiot odniósł nieuzasadnioną korzyść. Z powyższym nie sposób się jednak zgodzić. IZ RPO WZ wprost wskazała, iż niezależnie od wyników ustaleń, czy udziały w Andreas Sp. z o.o. zostały sprzedane po cenie odzwierciedlającej ich rzeczywistą wartość czy też nie, możliwe jest stwierdzenie wystąpienia korzyści zarówno po stronie po stronie Candler Investments Sp. z o.o. jak i po stronie HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. IZ RPO WZ podtrzymuje zatem swoje stanowisko, wskazując, iż spółka Candler Investments Sp. z o.o. (pośrednio wspólników tej spółki) otrzymałaby korzyść przy założeniu, że udziały zostały sprzedane czy to po po cenie rynkowej lub wyższej niż rynkowa. W tym przypadku bowiem, korzyścią dla sprzedającego byłby zysk/przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów w spółce, której majątek przynajmniej w części został wytworzony ze środków EFRR. Natomiast po stronie HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG powstałaby korzyść przy założeniu, że cena po której podmiot ten nabył udziały została pomniejszona o wartość przyznanego spółce Andreas Sp. z o.o. dofinansowania. W tym przypadku korzyścią dla kupującego byłoby nabycie udziałów w spółce, której majątek przynajmniej częściowo został wytworzony ze środków EFRR, poniżej ich rzeczywistej wartości.
IZ RPO WZ wprost wskazała w zaskarżonej decyzji nr WWRPO/26/W/2014, iż bezcelowym jest przeprowadzanie analizy w przedmiocie wysokości odniesionej przez przedsiębiorstwo nieuzasadnionej korzyści, zgodnie z treścią zarzutów podniesionych przez Beneficjenta we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mając na uwadze opracowanie, na które powołuje się Beneficjent, albowiem spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG będąca nabywcą udziałów otrzymała korzyść poprzez uzyskanie uprzywilejowanej pozycji ekonomicznej, która jest nie do pogodzenia z celami pomocy realizowanej przez zaangażowanie funduszy oraz celami dofinansowania, co zostało już wcześniej wyczerpująco uzasadnione. Tym samym IZ RPO WZ podtrzymała swoje stanowisko, bowiem bez wątpienia doszło do znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 Rozporządzenia nr 1083/2006.
W tym miejscu, wobec zaprezentowanego powyżej stanowiska IZ RPO WZ, należy odnieść się do kolejnego zarzutu przedstawionego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Beneficjent wskazał, iż nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiły po sobie dwie transakcje, których skutkiem była zmiana własnościowa Beneficjenta tj. przeniesienie udziałów spółki Andreas Sp. o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG oraz wcześniejsze przeniesienie udziałów Andreas Sp. o.o. od udziałowców: Piotra Andreas, Jolanty Andreas i Anny Andreas do spółki Candler Investments Sp. z o.o. Beneficjent zarzucił, iż IZ RPO WZ nie zbadała, czy w tym przypadku doszło do uzyskania przez którąkolwiek ze stron transakcji, nieuzasadnionej korzyści, w szczególności czy wartość sprzedawanych udziałów odpowiadała ich wartości rynkowej. Zdaniem Beneficjenta możliwe było, aby nieuzasadniona korzyść powstała w wyniku przyznanego dofinansowania została „skonsumowana” w transakcji dotyczącej przeniesienia udziałów Andreas Sp. z o.o. do Candler Investments Sp. z o.o., gdyby wartość udziałów była zaniżona bądź zawyżona w stosunku do wartości rynkowej, a wówczas nie sposób twierdzić, by którykolwiek z biorących udział w transakcji przeniesienia udziałów będącej przedmiotem postępowania odniósł nieuzasadnioną korzyść. Z powyższym nie sposób się jednak zgodzić, bowiem IZ RPO WZ uznała, iż pierwsze przeniesienie udziałów, tj. do spółki Candler Investments Sp. z o.o. nie naruszało zasady trwałości, gdyż została zachowana tożsamość podmiotowa wspólników. Należy dodatkowo wskazać, iż nie jest bezwzględnie wykluczona możliwość dokonywania zmian własnościowych na inny podmiot, jednak ostateczna zgoda na takie działanie jest indywidualnie wydawana przez IZ RPO WZ, co zostało określone w umowie o dofinansowanie. IZ RPO WZ na wniosek Beneficjenta wyraziła zgodę na dokonanie takiej zmiany, co było poprzedzone indywidualną analizą możliwości jej zastosowania. To samo odnosiło się do kolejnej dokonanej zmiany, która Beneficjent wprowadził z własnej inicjatywy i bez zajęcia stanowiska IZ RPO WZ. Niezbędnym więc było uzyskanie przez Beneficjenta zgody na zbycie udziałów spółki Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Powyższe działanie było niezgodne z zapisami umowy o dofinansowanie i mogło skutkować jej rozwiązaniem i zwrotem całego otrzymanego w ramach projektu dofinansowania. Wobec powyższego IZ RPO WZ celem zbadania czy w wyniku ww. zmiany zachowana została trwałość projektu, dokonała analizy, która doprowadziła do zajęcia stanowiska prezentowanego wcześniej. IZ RPO WZ pomimo naruszenia przez Beneficjenta zapisów umowy o dofinansowanie wprost, podjęła próbę analizy czy Beneficjent naruszył zasadę trwałości projektu, co wiązało się również z zastosowaniem łagodniejszej sankcji wobec Beneficjenta, tj. procentowego pomniejszenia udzielonego dofinansowania w związku z zaistniałą nieprawidłowością, a nie zwrotu całości środków, co miałoby miejsce przy rozwiązaniu umowy o dofinansowanie.
Mając na uwadze powyższe należy odnieść się do ostatniego zarzutu sformułowanego przez Beneficjenta. Strona we wniosku o ponowne rozpatrzenie podniosła, iż stanowisko dotyczące przedmiotowej sprawy, zawarte w opiniach kancelarii prawnej sporządzonych na wniosek IZ RPO WZ zmieniało się w kolejnych opiniach pod wpływem kierowanych przez IZ RPO WZ zapytań. Powyższe doprowadziło do tego, iż Beneficjent poddaje w wątpliwość prawidłowość zajętego w sprawie przez IZ RPO WZ stanowiska, w szczególności wobec braku dokonania jakichkolwiek konkretnych ustaleń. Odnosząc się do powyższego, należy wskazać, iż opinie prawne sporządzone w niniejszej sprawie mają charakter wyłącznie pomocniczy dla IZ RPO WZ, przy dokonywaniu całościowej analizy. Tym samym, w sytuacji, kiedy w trakcie analizy poszczególnych kwestii związanych z przeniesieniem udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o., zaistniały nowe wątpliwości, IZ RPO WZ korzystała z pomocy opinii sporządzanych przez kancelarię prawną prezentując dokonane ustalenia. Powyższe miało na celu jedynie upewnić IZ RPO WZ o prawidłowości dokonanych ustaleń. Mając powyższe na uwadze, zarzut podniesiony przez Beneficjenta jest bezzasadny. To IZ RPO WZ na podstawie przyznanych kompetencji określiła swoje ostateczne stanowisko, które zostało wyczerpująco wyjaśnione zarówno w treści zaskarżonej decyzji administracyjnej nr WWRPO/26/W/2014 jak i w niniejszej decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Podsumowując powyższe ustalenia, należy wskazać, iż w analizowanej sprawie Beneficjent wykorzystał środki przekazane mu na podstawie umowy o dofinansowanie niezgodnie z procedurami obowiązującymi w ramach RPO WZ, do których stosowania był zobowiązany w następstwie podpisania w dniu 29.12.2010 r. umowy dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00.
Jednocześnie działanie Beneficjenta wypełniło także dyspozycję art. 207 ust. 1 pkt 1 ufp, tj. przesłankę dotyczącą wykorzystania przez Beneficjenta środków niezgodnie z przeznaczeniem. Dyspozycję wynikającą z art. 207 ust. 1 pkt 1 ufp należy uznać za spełnioną, bowiem poniesione przez Beneficjenta wydatki w części, w której powinien był utrzymać inwestycje przez okres 3 lat licząc od daty zakończenia finansowej realizacji projektu, nie przyczyniają się do zrealizowania celu projektu. W ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 dofinansowanie udzielane było małym (z wyłączeniem mikro) i średnim przedsiębiorstwom. Natomiast zasadniczym celem projektu nr WND-RPZP.01.01.02-32-076/09 był wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie, co należy analizować wyłącznie w kontekście wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa w sektorze MSP. Tym samym z momentem zbycia udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG mamy do czynienia z dużym przedsiębiorstwem, które nie spełniałoby kryterium formalnego kwalifikowalności do objęcia wsparciem w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1. A zatem poprzez realizację projektu nastąpiło podniesienie konkurencyjności dużego przedsiębiorstwa, co pozostaje w sprzeczności z celem, na który zostały przekazane środki. Duży przedsiębiorca jakim jest HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG uzyskał przysporzenie, które w świetle celów projektu nr WND-RPZP.01.01.02-32-076/09, nie jest uzasadnione. Tym samym w wyżej wymienionym zakresie środki zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie o dofinansowanie.
Konkludując, w analizowanej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 ufp, skutkujące koniecznością odzyskania przez IZ RPO WZ środków w trybie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o zwrocie. Stwierdzono także, iż Beneficjent dopuścił się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. W przedmiotowej sprawie Beneficjent wykorzystał środki przekazane w ramach RPO WZ niezgodnie z warunkami określonymi w umowie o dofinansowanie, przepisami prawa i obowiązującymi procedurami, szkodząc interesowi Unii Europejskiej i narażając jej budżet na straty.
Jeżeli zatem zmiana charakteru własności elementu infrastruktury doprowadziła do powstania nieuzasadnionej korzyści (co zostało przez IZ RPO WZ ustalone i uzasadnione), stwierdzić należało, iż zasada trwałości nie została zachowana. Natomiast powyższe zobowiązuje IZ RPO WZ do podjęcia procedury odzyskiwania środków. Kwota środków związanych z tymi elementami projektu, które zostały poddane znaczącej modyfikacji, traktowana jest jako nieprawidłowość. Przyznane wcześniej fundusze na realizację projektu uznaje się za kwotę nienależnie wypłaconą i podlega ona procedurze korekty finansowej.
W przedmiotowej sprawie IZ RPO WZ ustalając wysokość kwoty wymaganej do zwrotu wzięła pod uwagę wszystkie okoliczności, w tym przede wszystkim szereg naruszonych przez Beneficjenta zapisów umowy o dofinansowanie. Ustalając kwotę do zwrotu, IZ RPO WZ kierowała się przede wszystkim rodzajem i wagą dokonanych naruszeń oraz konsekwencjami z nich wynikającymi. Mając na względzie ww. uregulowanie, wysokość korekty została ustalona proporcjonalnie do charakteru i wagi naruszenia oraz w stosunku do okresu w którym Beneficjent dopuścił się znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia nr 1083/2006. Zatem obliczając wysokość korekty finansowej ustalono, że:
- wartość przekazanego Beneficjentowi dofinansowania wyniosła 1 996 871,55 zł (co zgodnie z § 2 pkt 5 umowy o dofinansowanie stanowi 48,72594444% wydatków kwalifikowalnych w projekcie, tj. kwoty 4 098 169,00 zł),
- trwałość projektu przypada na okres od 19.04.2012 r. (tj. dzień następujący po dniu zakończenia finansowego realizacji projektu, tj. 18.04.2014 r. zgodny z zapisami § 1 pkt. 1 aneksu nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-03 do umowy o dofinansowanie, zawartego z Beneficjentem dnia 09.07.2012 r.) do 18.04.2015 r. (tj. dzień, w którym mijają trzy lata od daty zakończenia realizacji projektu), co łącznie stanowi 1 095 dni,
- znaczącej modyfikacji dokonano dnia 16.04.2013 r.
Wskutek powyższych ustaleń stwierdzono, iż liczba dni pozostałych do końca okresu trwałości wyniosła 733 dni (od 16.04.2013 r. do 18.04.2015 r.), w związku z czym kwotę do zwrotu obliczono w wysokości 1 336 718,58 zł (733 dni/1 095 dni x 1 996 871,55 zł). Wobec powyższego, Strona zobowiązana jest do zwrotu przekazanego dofinansowania w kwocie 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi zgodnie z art. 207 ust. 1 ufp od daty przekazania środków do dnia całkowitej zapłaty należności głównej na rachunek bankowy IZ RPO WZ.
Należy ponownie podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie stwierdzono wystąpienie nieprawidłowości, w związku z faktem, wykorzystania przez beneficjenta środków przekazanych w ramach RPO WZ niezgodnie z warunkami określonymi w umowie o dofinansowanie, przepisami prawa i obowiązującymi procedurami, szkodząc interesowi Unii Europejskiej i narażając jej budżet na straty. Szkodę w tym przypadku stanowią środki, które nie służą osiągnięciu celu projektu powodując nieuzasadnione finansowanie. W związku z tym, że zaszły przesłanki, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 ufp, a Beneficjent nie dokonał zwrotu środków wskazanych w skierowanym do niego wezwaniu, koniecznym stało się wydanie dnia 17.06.2014 r. decyzji administracyjnej określającej kwotę wymaganą do zwrotu.
Mając na uwadze cały dotychczas zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności umowę o dofinansowanie oraz wyjaśnienia Beneficjenta, a także uzasadnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, po ponownym przeanalizowaniu wszystkich okoliczności w sprawie, IZ RPO WZ nie widzi podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji ani w całości ani w części, w związku z czym utrzymuje w całości w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 17.06.2014 r. nr WWRPO/26/W/2014.