Uchwała Nr 1116/14 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

z dnia 17 czerwca 2014 r.

w sprawie podjęcia decyzji o zwrocie od Beneficjenta – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Nad Odrą 72 – środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 z dnia 29 grudnia 2010 r. na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie” w łącznej kwocie 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

Na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 t.j. ze zm.), art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596 t.j. ze zm.) oraz art. 207 ust. 1 pkt 1, 2 i ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 t.j.; Dz. U. z 2013 r., poz. 938; Dz. U. z 2013 r., poz. 1646).

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się decyzję o zwrocie od Beneficjenta – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Nad Odrą 72 – środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00  z dnia 29 grudnia 2010 r. na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie” w łącznej kwocie 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

Beneficjent – Andreas Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie przy ul. Nad Odrą 72 w dniu 29 grudnia 2010 r. zawarł z Województwem Zachodniopomorskim reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniącym na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 t.j. ze zm., dalej: uzppr) rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00 na realizację projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie”.
Pismem z dnia 03 grudnia 2012 r. Beneficjent zwrócił się do IZ RPO WZ z prośbą o wyrażenie zgody na zmianę struktury udziałowej w spółce Andreas Sp. z o.o. Na tamten czas struktura udziałów w spółce przedstawiała się następująco:
 48,55% udziałów posiadał Piotr Wojciech Andreas,
 48,55% udziałów posiadała Jolanta Andreas,
 2,90% udziałów posiadała Anna Andreas.
Jednocześnie Beneficjent wskazał, iż Piotr Wojciech Andreas posiadał 100% udziałów w firmie Candler Investments Sp. z o.o. W planowanych zmianach zakładano, iż obecni wspólnicy spółki Andreas Sp. z o.o. (osoby fizyczne) wniosą całość swoich udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. do spółki Candler Investments Sp. z o.o. i ta ostatnia stałaby się jedynym wspólnikiem spółki Andreas Sp. z o.o. Udziały w Candler Investments Sp. z o.o. przypadłyby natomiast aktualnym wspólnikom Andreas Sp. z o.o. w stosunku i proporcji zgodnymi z wówczas występującymi w spółce Andreas Sp. z o.o. Wskazano, iż ww. zmiana wprowadziłaby do spółki dużego operatora, który jako marka europejska posiada duże możliwości pozyskiwania towaru, co dla spółki Andreas Sp. z o.o. miałoby być przyszłościowym posunięciem. Beneficjent oświadczył także, że dotychczas nie podjął żadnych z opisanych czynności i w pierwszej kolejności wniósł o przeprowadzenie oceny przez IZ RPO WZ czy przedstawiona zmiana nie wpłynie na trwałość inwestycji oraz czy nie spowoduje rozwiązania umowy o dofinansowanie.
W odpowiedzi na powyższe IZ RPO WZ, po przeprowadzeniu analizy planowanej zmiany składu właścicielskiego spółki, w piśmie z dnia 29 stycznia 2013 r. mając na względzie fakt, iż Andreas Sp. z o.o., zakończyła już realizację projektu, a tym samym podstawowym warunkiem, jaki musiał został spełniony w związku z planowaną zmianą było utrzymanie zasady trwałości projektu (do czego Beneficjent zobowiązany był na podstawie zapisów umowy o dofinansowanie oraz przepisów prawa, tj. art. 57 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006), stanęła na stanowisku, że w opisanej sprawie prawa i obowiązki Beneficjenta wynikające z umowy o dofinansowanie nie są przenoszone na rzecz innych osób, a Beneficjentem pozostaje w dalszym ciągu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, bowiem zmianie miałaby ulec jedynie struktura własnościowa spółki. Natomiast w jej wyniku nie nastąpi zmiana charakteru zrealizowanego projektu. Tym samym IZ RPO WZ stwierdziła, iż planowana zmiana składu wspólników Andreas Sp. z o.o. będzie mogła zostać zaakceptowana, z zastrzeżeniem dotrzymania warunków opisanych w piśmie z dnia 03 grudnia 2012 r., a wraz z jej dokonaniem Beneficjent zobowiązany będzie przedłożyć umowę zbycia udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. oraz aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. IZ RPO WZ poinformowała także, iż w przypadku ewentualnych późniejszych zmian w strukturze własnościowo-udziałowej spółki Candler Investments Sp. z o.o. (jako jedynego wspólnika Andreas Sp. z o.o.) wymagana będzie uprzednia zgoda IZ RPO WZ.
Pismem z dnia 19 marca 2013 r. Beneficjent poinformował o wniesieniu 100% udziałów Andreas Sp. z o.o. do Candler Investments Sp. z o.o. Jednocześnie zgłosił, iż zmiany udziałowców Andreas Sp. z o.o. nie zostały zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym. Do pisma załączono m.in. kopię umowy przeniesienia własności udziałów w Andreas Sp. z o.o. na rzecz Candler Investments Sp. z o.o. Dodatkowo Beneficjent zwrócił się z prośbą o wyrażenie zgody na kolejną zmianę struktury udziałowej w spółce Andreas Sp. z o.o. poprzez zbycie wszystkich udziałów posiadanych przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG z siedzibą w Kilonii, w ten sposób, że jedynym wspólnikiem Andreas Sp. z o.o. stałaby się HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Beneficjent podniósł, iż zmiana ta ma na celu wprowadzenie do spółki dużego inwestora, którego marka i doświadczenie pozwolą w efektywniejszy sposób zarządzać infrastrukturą portową w Andreas Sp. z o.o. Zdaniem Beneficjenta niniejsze nie miałoby wpłynąć negatywnie na trwałość inwestycji w rozumieniu umowy o dofinansowanie, w szczególności zmiana miałaby pozostać bez skutku dla profilu prowadzonej działalności gospodarczej oraz sposobu wykorzystania infrastruktury spółki.
W następstwie złożenia przez Beneficjenta kompletu wymaganych dokumentów, IZ RPO WZ pismem z dnia 11 lipca 2013 r. ostatecznie wyraziła zgodę na zmianę struktury udziałowej w spółce Beneficjenta, polegającą na wniesieniu przez wspólników całości swoich udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o. do spółki Candler Investments Sp. z o.o., która stała się jedynym wspólnikiem spółki Andreas Sp. z o.o. Równocześnie wskazano, iż ze strony internetowej Beneficjenta uzyskano informację, że w dniu 17 kwietnia 2013 r. nastąpiło zbycie udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Powyższe potwierdzała Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców o numerze KRS: 0000109273 wygenerowana w dniu 04 lipca 2013 r. z internetowej platformy dostępu do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonej pod adresem www.ems.ms.gov.pl przez Ministerstwo Sprawiedliwości. IZ RPO WZ podkreśliła, że sprawa nabycie udziałów Andreas Sp. z o.o. przez HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG od Candler Investments Sp. z o.o. powinna zostać poprzedzona przeprowadzeniem analizy prawnej w celu oceny zgodności proponowanej zmiany składu wspólników spółki z powszechnie obowiązującym prawem, zasadami wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (dalej: RPO WZ), a także umową o dofinansowanie, w szczególności pod kątem zachowania zasady trwałości projektu (o czym IZ RPO WZ poinformowała Beneficjenta pismem z dnia 29 stycznia 2013 r.). Niezbędnym, więc było uzyskanie przez Beneficjenta zgody na zbycie udziałów Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Z uwagi, iż kolejna zmiana wspólnika Andreas Sp. z o.o. nastąpiła samowolnie, bez uzyskania przez Beneficjenta stanowiska IZ RPO WZ w sprawie oraz bez przeprowadzenia przez IZ RPO WZ analizy w zakresie możliwości dalszej realizacji umowy podkreślono, iż Beneficjent ponosił pełną odpowiedzialność za dokonanie ww. zmiany bez uprzedniej zgody IZ RPO WZ, co mogło skutkować rozwiązaniem umowy o dofinansowanie i zwrotem otrzymanego dofinansowania.
Wobec powyższego oraz z uwagi na fakt, iż zgodnie z „Uszczegółowieniem Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013” (dalej: Uszczegółowienie) oraz „Wytycznymi dla Wnioskodawców” obowiązującymi w ramach RPO WZ dla konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 (dalej: Wytyczne), dofinansowanie mogli otrzymać jedynie przedsiębiorcy należący do kategorii małych lub średnich przedsiębiorstw, IZ RPO WZ celem zbadania czy w wyniku ww. zmiany zachowana została trwałość projektu w piśmie z dnia 11 lipca 2013 r. zobowiązała Beneficjenta do przedłożenia oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa obejmującego  dane za lata 2010-2012 z uwzględnieniem danych Beneficjenta jak i spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG wraz ze szczegółowym określeniem wielkości zatrudnienia, przychodów netto za sprzedaży towarów, wyrobów, usług i operacji finansowych oraz sumy aktywów bilansu w poszczególnych latach dla każdej ze spółek z osobna. IZ RPO WZ podkreśliła, że w przypadku, gdyby Beneficjent, przy uwzględnieniu zmienionej struktury własnościowej, nie kwalifikowałby się do objęcia wsparciem, należałoby uznać, że korzyść w postaci otrzymanego dofinansowania jest nieuzasadniona. Jednocześnie zastrzeżono, iż w niektórych przypadkach sam sposób wyboru kontrahenta przez Beneficjenta może wpływać na zgodność z celami pomocy, w szczególności, gdy wybór ten nie będzie zorganizowany w sposób zgodny z zasadami konkurencji. Dlatego też IZ RPO WZ zobowiązała Beneficjenta również do przedłożenia wszystkich dokumentów związanych ze zbyciem udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, a w szczególności umowy zbycia udziałów oraz innych dokumentów świadczących o zbyciu udziałów na warunkach rynkowych.
W wykonaniu zobowiązania nałożonego przez IZ RPO WZ, Beneficjent w dniach 30 lipca 2013 r. oraz 17 września 2013 r. złożył dokumenty związane ze zbyciem udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG oraz oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa obejmującego dane za lata 2010-2012 dla Andreas Sp. z o.o. i HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Z oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG wynikało, iż podmiot ten jest dużym przedsiębiorstwem, które nie mogłoby otrzymać dofinansowania w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1.
IZ RPO WZ, po przeprowadzeniu analizy prawnej w przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 17 lutego 2014 r. poinformowała, iż głównym obowiązkiem Beneficjenta wynikającym z § 16 ust. 6 umowy o dofinansowanie jest zachowanie zasady trwałości projektu. Zgodnie z ww. zapisem Beneficjent zobowiązuje się do niedokonywania znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006, dalej: rozporządzenie (WE) nr 1083/2006). Oceniając dokonaną przez Beneficjenta zmianę polegającą na nabyciu przez spółkę HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG całości udziałów w Andreas Sp. z o.o. od Candler Investments Sp. z o.o. pod kątem zachowania ww. zasady, IZ RPO WZ stanęła na stanowisku, iż przedmiotowa zmiana składu wspólników Andreas Sp. z o.o. nie doprowadzi do zaprzestania działalności produkcyjnej, gdyż zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Beneficjenta w piśmie z dnia 19 marca 2013 r. działalność spółki Andreas Sp. z o.o. miała być nadal kontynuowana. Jednakże IZ RPO WZ podniosła, iż przedmiotowa zmiana wywołała zmianę charakteru własności elementu infrastruktury, gdyż zmianie uległa struktura własnościowa Beneficjenta (właścicielem wszystkich udziałów w Andreas Sp. z o.o. została spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG). W następstwie przeprowadzonej przez IZ RPO WZ analizy ustalono, iż w przedmiotowej sprawie, w związku ze zbyciem udziałów, doszło do uzyskania nieuzasadnionych korzyści i tym samym wystąpiła znacząca modyfikacja projektu pn. „Wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu  SNOP w Szczecinie” o której mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.
W oparciu o wyniki przeprowadzonej przez IZ RPO WZ analizy dokumentów oraz stanu faktycznego w przedmiocie zmiany struktury udziałowej w spółce Beneficjenta ustalono, iż dopuścił się on nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Podjęto zatem wstępne ustalenie administracyjne odnośnie stwierdzenia nieprawidłowości, w związku z czym ustalono i nałożono korektę finansową.
Wobec powyższych ustaleń pismem z dnia 26 lutego 2014 r. IZ RPO WZ wezwała Beneficjenta do zwrotu środków wykorzystanych niezgodnie z procedurami w łącznej kwocie 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. Zgodnie bowiem z art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 t.j.; Dz. U. z 2013 r., poz. 938; Dz. U. z 2013 r., poz. 1646, dalej: ufp) w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których ust. 1, Instytucja, która podpisała umowę z Beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu wskazanego w wezwaniu do zwrotu środków, z dniem 19 marca 2014 r. wszczęte zostało wobec Beneficjenta postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków przyznanych w ramach umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.02-32-076/09-00. Jednocześnie Beneficjent został pouczony o możliwości złożenia wniosków dowodowych, wyjaśnień, zastrzeżeń.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Beneficjent został poinformowany o zamiarze zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie oraz został pouczony o prawach wynikających z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze. zm., dalej: kpa). Korzystając ze swoich uprawnień dnia 09 maja 2014 r. Strona, działając przez pełnomocnika, zapoznała się z aktami prowadzonego postępowania administracyjnego i pismem z dnia 12 maja 2014 r. wniosła o wyznaczenie nowego terminu do wypowiedzenia się odnośnie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wobec niniejszego IZ RPO WZ postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r. wydłużyła termin na zakończenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków. W konsekwencji Strona złożyła pismo z dnia 21 maja 2014 r., w którym zgłosiła następujące zastrzeżenia:
1) brak ustalenia i wskazania konkretnego podmiotu, który uzyskał nieuzasadnioną korzyść opisaną w art. 57 ust. 1 lit. b) rozporządzenie (WE) nr 1083/2006,
2) brak ustalenia i wskazania na czym konkretnie polegała korzyść odniesiona przez podmiot trzeci i jaka była wysokość tej korzyści, jak również w którym momencie ta korzyść nastąpiła.
Beneficjent podniósł, iż IZ RPO WZ ustaliła, że nieuzasadniona korzyść została odniesiona przez Candler Investmens Sp. z o.o. lub też pierwotnych wspólników Andreas Sp. z o.o. lub też HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. W jego opinii brak jednoznacznego ustalenia, który podmiot uzyskał rzekomą korzyść stanowi o tym, iż niniejsze jest jedynie założeniem wariantowym i tym samym uniemożliwia ustosunkowanie się do prawidłowości zajętego przez IZ RPO WZ stanowiska. Beneficjent wskazał także, że z analizy zgromadzonego w sprawie materiału nie wynika na czym miało polegać odniesienie przedmiotowej korzyści (w szczególności poprzez określenie jej rodzaju oraz wysokości) i wobec tego zasadnym jest przeprowadzenie w sprawie dowodu z opinii biegłego jako elementu niezbędnego do dokonania oceny czy nabywca bądź zbywca udziałów w Andreas Sp. z o.o. uzyskał korzyść i czy korzyść ta była nieuzasadniona.
IZ RPO WZ na podstawie zgromadzonego w toku sprawy materiału oraz uwzględniając podniesione przez Beneficjenta argumenty dokonała całościowej analizy sprawy.
Na wstępie wskazać należy, iż jedną z kompetencji, a zarazem obowiązków ustawowych IZ RPO WZ jest odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi w ramach RPO WZ. Obowiązkiem IZ RPO WZ jest zatem nie tylko ustalanie zasad konkursu, zawieranie umów z Beneficjentami czy zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, ale również czuwanie nad przebiegiem realizacji projektu i weryfikowanie czy w całym okresie realizacji, projekt, na który przekazano środki publiczne, realizowany jest zgodnie z prawem oraz zasadami określonymi przez IZ RPO WZ dla danego konkursu. Mając na uwadze powyższe oraz w związku z tym, że do zadań IZ RPO WZ należy m.in. w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15 a uzppr ustalanie i nakładanie korekt finansowych, a także odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach ustawy o finansach publicznych, IZ RPO WZ podjęła czynności zmierzające do odzyskania należnej jej kwoty.
Zgodnie z art. 207 ust. 1 ufp, w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:
1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,
2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184,
3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości
– podlegają zwrotowi przez Beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji o zwrocie na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10 ufp. Jednocześnie wskazuje się, że na podstawie art. 207 ust. 4  pkt. 3 ufp, w przypadku braku zwrotu środków w terminie określonym wydaną decyzją, Beneficjentowi grozi sankcja w postaci wykluczenia z możliwości otrzymywania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Okres wykluczenia kończy się z upływem trzech lat liczonych od dnia dokonania zwrotu ww. środków (art. 207 ust. 5 ufp). Decyzji o zwrocie środków nie wydaje się, jeżeli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem.
W analizowanej sprawie Beneficjent wykorzystał środki przekazane mu na podstawie umowy o dofinansowanie niezgodnie z procedurami obowiązującymi w ramach RPO WZ, do których stosowania był zobowiązany w następstwie podpisania w dniu 29 grudnia 2010 r. ww. umowy. Jednocześnie działanie Beneficjenta wypełnia dyspozycję z art. 207 ust. 1 pkt 1 ufp.
Pod pojęciem procedur, których naruszenie uprawnia do wydania decyzji określającej kwotę zwrotu dotacji i termin, od którego nalicza się odsetki, objęte są postanowienia dokumentów regulujących zasady przyznawania i wykorzystania dofinansowania, w tym także zasady ponoszenia wydatków w ramach projektu, a przede wszystkim Wytycznych oraz umowy o dofinansowanie, Wytycznych do monitoringu i kontroli trwałości projektu. Ustawodawca nie przewidział zamkniętego katalogu procedur, na podstawie których wydatkowane są środki unijne związane z realizacją konkretnych programów operacyjnych. Do dofinansowania kwalifikowane są te projekty, które pozytywnie przeszły wszystkie etapy jego oceny, przeprowadzanej w ramach konkursu, a dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego (zob. art. 28 ust. 1 pkt 3, art. 30a ust. 1 uzppr). Podstawę dofinansowania projektu stanowi m.in. umowa o dofinansowanie zawarta z Beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą. Umowa ta określa warunki dofinansowania projektu, a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane (art. 30 ust. 1 i 2 uzppr). Umowa jest zatem elementem projektu. W związku z powyższym, niewypełnienie jej postanowień oraz dokumentów regulujących zasady przyznawania i wykorzystania dofinansowania, powoduje konieczność odzyskiwania przez IZ RPO WZ kwot podlegających zwrotowi.
Z kolei wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem występuje m.in. wówczas, gdy poniesione przez Beneficjenta wydatki nie są związane bezpośrednio z realizacją projektu lub nie przyczyniają się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie (vide: M. Szymański „Zwrot środków nieprawidłowo wykorzystanych przy realizacji programów Unii Europejskiej. Na podstawie przepisów ustawy o finansach publicznych” w: Kontrola Państwowa, rocznik LV, nr 2/331, s.13). Warto dodać, iż w orzecznictwie wskazuje się także, iż nie jest dozwolone nawet jedynie tymczasowe wykorzystanie przydzielonych środków niezgodnie z zawartą umową dotacyjną i wskazanym w niej przeznaczeniem (…) – tak Główna Komisja Orzekająca w orzeczeniu z dnia 17 listopada 2005 r. (DF/GKO/Odw.-56/73-74/2005/501, niepubl.).
Umowa o dofinansowanie, którą w dniu 29 grudnia 2010 r. Beneficjent zawarł z Województwem Zachodniopomorskim, określa szczegółowe zasady dofinansowania projektu. W § 10 ust. 5 umowy Beneficjent w związku z realizacją projektu i w wykonaniu umowy zobowiązał się do przestrzegania właściwych przepisów prawa pierwotnego i wtórnego prawa wspólnotowego, właściwych przepisów prawa polskiego, w tym wszelkich wytycznych do nich, a także obowiązujących odpowiednich reguł, zasad i postanowień wynikających z Programu, Uszczegółowienia, obowiązujących procedur, wytycznych, informacji IZ RPO WZ. Ponadto Beneficjent zobowiązał się do niedokonywania znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.
Tym samym, podpisując umowę o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do zrealizowania projektu w pełnym zakresie, w terminie wskazanym w umowie, z należytą starannością, zgodnie m.in. z umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy o dofinansowanie, a także do zachowania jego trwałości przez okres 3 lat licząc od daty zakończenia realizacji projektu.
Wedle art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca zapewniają, aby operacja obejmująca inwestycje w infrastrukturę lub inwestycje produkcyjne zachowała wkład funduszy wyłącznie jeżeli w określonym terminie pięciu lat od jej zakończenia nie zostanie poddana zasadniczej modyfikacji wynikającej ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo z zaprzestania działalności produkcyjnej i mającej wpływ na charakter lub warunki realizacji operacji lub powodującej uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo lub podmiot publiczny. W kolejnym akapicie przepisu zasada ta ulega modyfikacji, poprzez dopuszczenie możliwości skrócenia pięcioletniego terminu do trzech lat w przypadkach dotyczących utrzymania inwestycji przez małe i średnie przedsiębiorstwa.
Jak zatem wynika z powyższego, trwałość projektu uznaje się za zachowaną, gdy projekt w ciągu 5 albo odpowiednio 3 lat od jego zakończenia nie zostanie poddany zasadniczym modyfikacjom:
a)  mającym wpływ na jego charakter lub warunki jego realizacji lub powodującym uzyskanie nieuzasadnionej korzyści przez przedsiębiorstwo lub podmiot publiczny, oraz
b) wynikającym albo ze zmiany charakteru własności elementu infrastruktury albo z zaprzestania działalności produkcyjnej.
Przy czym znacząca modyfikacja projektu oznacza spełnienie co najmniej jednego z warunków wskazanych w lit. a) oraz co najmniej jednego z warunków wskazanych w lit. b), przy czym pomiędzy tymi warunkami musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy (tzn. lit. b) to przyczyna, a lit. a) skutek).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy podkreślić należy, iż z uwagi na fakt zbycia udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG doszło do zmiany charakteru własności elementu infrastruktury. Co prawda wytworzony ze środków przyznanych w ramach RPO WZ majątek nadal miał pozostać własnością Beneficjenta, to jednak zmianie uległa struktura własnościowa Beneficjenta, tzn. właścicielem wszystkich udziałów w Andreas Sp. z o.o. została spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Tym samym bezspornie zaszła przesłanka określona w lit. b) art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.
Następnie analizując wystąpienie nieuzasadnionej korzyści IZ RPO WZ w pierwszej kolejności rozważyła kwestię uzyskania korzyści (przez zbywcę/nabywcę udziałów) w kontekście uzyskania pozycji ekonomicznie lepszej niż możliwa do uzyskania przez inne podmioty działające w tych samych warunkach rynkowych bez wsparcia w postaci dofinansowania. Analiza powyższego doprowadziła do wniosku, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG uzyskała korzyść w ww. znaczeniu, albowiem zgodnie z Uszczegółowieniem oraz Wytycznymi dofinansowanie w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 mogli otrzymać jedynie przedsiębiorcy należący do kategorii małego lub średniego przedsiębiorstwa. Poprzez nabycie udziałów w spółce Andreas Sp. z o.o., która zrealizowała projekt dofinansowany w ramach RPO WZ, doszło faktycznie do nabycia projektu, a w konsekwencji dofinansowania przez przedsiębiorcę (tu HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG), który nie uzyskałby dofinansowania w ogóle ani nawet na tym samym poziomie co Beneficjent. W taki sposób należy uznać, iż HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG znalazła się w pozycji ekonomicznie lepszej niż możliwa do uzyskania przez inne podmioty działające w tych samych warunkach rynkowych. Z przedłożonego wraz z pismem z dnia 17 września 2013 r. oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa wynikało, iż spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG jest dużym przedsiębiorstwem w rozumieniu Załącznika nr 1 do rozporządzenia (WE) nr 800/2008. Zatem zgodnie z zasadami konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 nie uzyskałaby wsparcia w postaci dofinansowania, bowiem nie spełnia ona kryterium podmiotowego w postaci posiadania statusu małego lub średniego przedsiębiorstwa.  Tym samym spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG uzyskała pośrednio dofinansowanie, którego inni przedsiębiorcy kwalifikowani jako przedsiębiorstwa duże, uzyskać nie mogli. Wobec niniejszego IZ RPO WZ stwierdziła, iż korzyść odniesiona przez ww. podmiot jest nieuzasadniona, albowiem jest nie do pogodzenia z celami pomocy realizowanej przez zaangażowanie funduszy (z uwzględnieniem przepisów regulujących udzielanie pomocy publicznej) oraz celami dofinansowania. Podkreślenia wymaga nadto, iż pierwotny Beneficjent otrzymując dofinansowanie uzyskał pomoc, nie wymagającą od niego ekwiwalentu, poprzez przysporzenie o charakterze nierynkowym przyznane na zasadach i w wysokości takiej, jakiej w relacjach handlowych nie mogłaby otrzymać spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG. Odnosząc niniejsze do relacji, którą w odniesieniu do dofinansowanego pomocą majątku nawiązuje Beneficjent ze spółką HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, przyjąć trzeba, iż Beneficjent przeniósł na swojego kontrahenta korzyści wynikające z udzielonego dofinansowania. Powyższe spowodowało naruszenie zasad udzielania pomocy publicznej, bowiem pośrednio przyznano dużemu przedsiębiorcy dofinansowania w wyższej wysokości tj. dopuszczalnej dla małego/średniego przedsiębiorcy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego niepożądaną jest sytuacja, w której pomoc skierowania do małych i średnich przedsiębiorstw faktycznie spożytkowana byłaby przez przedsiębiorstwo o rozmiarach czy potencjalne przewyższającym progi przyjęte w art. 2 Załącznika nr 1 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 (wyrok z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 1380/11). Dofinansowanie podmiotu niebędącego takim przedsiębiorstwem byłoby zaprzeczeniem istoty konkursu, a zarazem nierównym traktowaniem wnioskodawców. W związku z tym zaakcentować należy, że ustanowiona przez rozporządzenie (WE) nr 800/2008 definicja małego i średniego przedsiębiorstwa nie może być obchodzona z przyczyn formalnych (tak: Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 14 października 2004 r., sprawa T-137/02 Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich). Tym samym HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, posiadający status dużego przedsiębiorstwa, nie byłby uprawiony ani do ubiegania się o wsparcie w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1, ani tym bardziej do uzyskania przedmiotowego dofinansowania.
IZ RPO WZ w następnej kolejności rozważyła także czy zbycie udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG doprowadziło do przysporzenia majątkowego, w tym uzyskania przychodu, zwolnienia z długu lub uniknięcie straty. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w przypadku, gdy cena sprzedaży udziałów uwzględniałaby ich wartość rynkową nie pomniejszoną o wartość otrzymanego przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowania korzyść mogłaby pojawić się względem Candler Investments Sp. z o.o., a pośrednio wobec wspólników tej spółki, z uwagi na otrzymanie przez zbywcę udziałów kwoty odpowiadającej otrzymanemu wcześniej przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowaniu. W tym przypadku wspólnik Beneficjenta otrzymałby dwukrotną korzyść – najpierw uzyskałby dofinansowanie w ramach programu, po czym uzyskałby przychód ze sprzedaży dofinansowanych wcześniej elementów majątku. Natomiast w przypadku, gdy cena udziałów odpowiadałaby wartości udziałów pomniejszonej o wartość otrzymanego przez Andreas Sp. z o.o. dofinansowania, wówczas korzyść mogłaby powstać po stronie spółki HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG, która nabyłaby majątek za cenę niższą niż rynkowa. Niezależnie zatem od wyników ustaleń, czy udziały w Andreas Sp. z o.o. zostały sprzedane po cenie odzwierciedlającej ich rzeczywistą wartość (uwzględniającej kwotę dofinansowania otrzymanego przez spółkę ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, dalej: EFRR) czy też nie, możliwe byłoby stwierdzenie wystąpienia korzyści:
1) po stronie Candler Investments Sp. z o.o. (pośrednio wspólników tej spółki) – przy założeniu, że udziały zostały sprzedane po cenie rynkowej lub wyższej niż rynkowa
(w tym przypadku, korzyścią dla sprzedającego byłby zysk/przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów w spółce, której majątek przynajmniej w części został wytworzony ze środków EFRR),
2) po stronie HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG – przy założeniu, że cena po której podmiot ten nabył udziały została pomniejszona o wartość przyznanego spółce Andreas Sp. z o.o. dofinansowania (w tym przypadku korzyścią dla kupującego byłoby nabycie udziałów w spółce, której majątek przynajmniej częściowo został wytworzony ze środków EFRR, poniżej ich rzeczywistej wartości).
Mając na względzie powyższe rozważania podkreślić należy, iż z uwagi na fakt zbycia udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG doszło do zmiany charakteru własności elementu infrastruktury (lit. b) art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006), którego skutkiem było uzyskanie przez spółkę HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG nieuzasadnionych korzyści (lit. a) art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006). Jednocześnie wystąpienie drugiej z ww. przesłanek stanowi konsekwencję wystąpienia pierwszej z nich, tym samym doszło do znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.
W tym miejscu wskazać należy, iż bezcelowym jest przeprowadzania analizy w przedmiocie odniesionej przez przedsiębiorstwo (zbywcę/nabywcę udziałów) wysokości nieuzasadnionej korzyści, zgodnie z treścią zarzutów podniesionych przez Beneficjenta w piśmie z dnia 21 maja 2014 r., albowiem spółka HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG będąca nabywcą udziałów otrzymała korzyść poprzez uzyskanie uprzywilejowanej pozycji ekonomicznej, która jest nie do pogodzenia z celami pomocy realizowanej przez zaangażowanie funduszy (z uwzględnieniem przepisów regulujących udzielanie pomocy publicznej) oraz celami dofinansowania. Tym samym bez wątpienia doszło do znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż Beneficjent poprzez swoje działanie naruszył obowiązujące go zapisy umowy o dofinansowanie oraz przepisy prawa, co doprowadziło do wykorzystania środków z naruszeniem procedur. Jednocześnie działanie Beneficjenta wypełniło także dyspozycję art. 207 ust. 1 pkt 1 ufp, albowiem poniesione przez Beneficjenta wydatki w części, w której powinien był utrzymać inwestycje przez okres 3 lat licząc od daty zakończenia realizacji projektu, nie przyczyniają się do zrealizowania celu projektu. Z uwagi na fakt, iż w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1 dofinansowanie udzielane było małym (z wyłączeniem mikro) i średnim przedsiębiorstwom, zasadniczy cel projektu nr WND-RPZP.01.01.02-32-076/09 jakim był wzrost konkurencyjności firmy Andreas Sp. z o.o. poprzez unowocześnienie infrastruktury przeładunkowej oraz powiększenie magazynu na nabrzeżu SNOP w Szczecinie, należy analizować wyłącznie w kontekście wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw. Tym samym z momentem zbycia udziałów w Andreas Sp. z o.o. przez Candler Investments Sp. z o.o. na rzecz HAUPTGENOSSENSCHAFT NORD AG (uwzględniając wystąpienie powiązania pomiędzy podmiotami w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008) mamy do czynienia z dużym przedsiębiorstwem, które nie spełniałoby kryterium formalnego kwalifikowalności do objęcia wsparciem w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.2/2009/1. A zatem poprzez realizację projektu de facto została podniesiona konkurencyjność dużego przedsiębiorstwa, co pozostaje w sprzeczności z celem na który zostały przekazane środki. Tym samym w wyżej wymienionym zakresie środki zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie o dofinansowanie.
Podkreślić należy, iż art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, który określa zasadę trwałości projektu w ust. 3 wskazuje, iż kwoty nienależnie wypłacone podlegają procedurze odzyskiwania zgodnie z art. 98–102 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Adresowany do państw członkowskich art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 w ust. 1 stanowi, że państwa członkowskie w pierwszej kolejności ponoszą odpowiedzialność za śledzenie nieprawidłowości, działając na podstawie dowodów świadczących o wszelkich większych zmianach mających wpływ na charakter lub warunki realizacji lub kontroli operacji, lub programów operacyjnych oraz dokonując wymaganych korekt finansowych. Zgodnie z ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 rozporządzenia państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze.
Rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 reguluje wprawdzie procedury odzyskiwania środków wypłaconych z funduszy unijnych, w tym korekty finansowe do których dokonywania zobowiązane są państwa członkowskie, jednak wskazane wyżej rozporządzenie wprowadza przepisy ogólne dotyczące EFRR na poziomie prawa unijnego, zobowiązując państwa członkowskie do przyjęcia odpowiednich środków gwarantujących właściwe funkcjonowanie ich systemów zarządzania i kontroli, bowiem za sposoby i kontrolę wykorzystania środków powinny w pierwszym rzędzie odpowiadać państwa członkowskie. Nakazuje również określić zobowiązania państw członkowskich odnośnie do systemów zarządzania i kontroli, poświadczania wydatków oraz zapobiegania, wykrywania i korygowania nieprawidłowości i naruszeń prawa Wspólnoty, w celu zagwarantowania wydajnej i prawidłowej realizacji programów operacyjnych. Z uwagi na to podstawy i tryb działania organów krajowych w zakresie wykrywania nieprawidłowości, ustalania i nakładania korekt należy szukać w przepisach prawa krajowego, albowiem rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 takich postanowień nie zawiera. Tymi przepisami są właśnie przepisy uzppr i ufp, tj. art. 207 ufp, art. 26 ust. 1 pkt 15 uzppr (tak m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. akt III SA/GI 603/12).
Zgodnie z Podręcznikiem MIR w przypadku złamania zasady trwałości przez Beneficjenta rozwiązanie umowy o dofinansowanie projektu nie jest konieczne. (…) Kwota środków związanych z tymi elementami projektu, które zostały poddane znaczącej modyfikacji, traktowana jest jako nieprawidłowość. Przyznane wcześniej fundusze na realizację projektu uznaje się za kwotę nienależnie wypłaconą i podlegają one procedurze korekty finansowej. Niniejsze jest zgodne ze stanowiskiem Komisji Europejskiej utrwalonym w „Sprawozdaniu z 20 posiedzenia Komitetu Koordynującego Fundusze przy Komisji Europejskiej” z dnia 24-25 września 2008 r. (dalej: Sprawozdanie), w którym wskazano, że w przypadku naruszenia zasady trwałości należy zastosować korektę finansową zgodnie z art. 98 rozporządzenia (WE) 1083/2006 proporcjonalnie do charakteru i wagi naruszenia oraz proporcjonalnie do strat finansowych. Wysokość korekty powinna również uwzględniać, w jakim stopniu Beneficjent wypełnił zobowiązanie utrzymania inwestycji przez okres 3 lat od daty zakończenia realizacji projektu.
Zgodnie z powyższym kwota wymagana do zwrotu może zostać ustalona w zależności od przedmiotu zidentyfikowanego naruszenia:
1) nieosiągnięcia lub nieutrzymania wskaźników realizacji projektu,
2) z uwzględnieniem długości okresu, w którym Beneficjent nie dokonał zasadniczej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 ust. 1 rozporządzenia (WE) 1083/2006, liczonego proporcjonalnie do okresu wymaganej umową o dofinansowanie trwałości projektu; oznacza to, że wysokość korekty może być uzależniona od długości okresu w jakim Beneficjent wypełnił zobowiązanie utrzymania wskaźników w ramach okresu trwałości (3 lata).
Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej utrwalonym w treści Sprawozdania (…) w przypadku naruszenia zasady trwałości, o której mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, należy zastosować korektę finansową zgodnie z art. 98 tego rozporządzenia, proporcjonalnie do charakteru i wagi naruszenia oraz proporcjonalnie do strat finansowych. Wysokość korekty powinna również uwzględniać w jakiej proporcji beneficjent wypełnił zobowiązanie utrzymania inwestycji przez 3/5 lat”.
W oparciu o ww. uregulowanie, wysokość korekty została ustalona proporcjonalnie do charakteru i wagi naruszenia oraz w stosunku do okresu w którym Beneficjent dopuścił się znaczącej modyfikacji projektu w rozumieniu art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Zatem obliczając wysokość korekty finansowej ustalono, że: wartość udzielonego dofinansowania wyniosła 1 996 871,55 zł; trwałość projektu przypada na okres od 19 kwietnia 2012 r. (tj. dzień następujący po dniu zakończenia realizacji projektu) do 18 kwietnia 2015 r. (tj. dzień, w którym mijają trzy lata od daty zakończenia realizacji projektu), co łącznie stanowi 1 095 dni; znaczącej modyfikacji dokonano dnia 16 kwietnia 2013 r. Wskutek tego liczba dni pozostałych do końca okresu trwałości wyniosła 733 dni (od 16 kwietnia 2013 r. do 18 kwietnia 2015 r.), a kwota do zwrotu 1 336 718,58 zł (733 dni/1 095 dni x 1 996 ,55 zł). Wobec powyższego, Strona zobowiązana jest do zwrotu przekazanego dofinansowania w wysokości 1 336 718,58 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi zgodnie z art. 207 ust. 1 ufp, tj. od daty przekazania środków do dnia całkowitej zapłaty należności głównej na rachunek bankowy IZ RPO WZ.
Mając na uwadze całość dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności umowę o dofinansowanie wraz z zawartymi aneksami, wniosek o dofinansowanie, a także korespondencję z Beneficjentem, właściwym jest wskazanie, iż doszło do wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem oraz z naruszeniem procedur. W związku z tym, że zaszły przesłanki, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 ufp, a Beneficjent nie dokonał zwrotu środków wskazanych w skierowanym do niego wezwaniu, koniecznym stało się wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu środków.