UCHWAŁA NR 578/14 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego

UCHWAŁA NR 578/14 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego
z dnia 11 kwietnia 2014 r.

w sprawie podjęcia postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalność wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/9/W/2013 z dnia 27 lutego 2013 r. zobowiązującą do zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy nr UDA-RPZP.01.01.03-32-001/09-00 z dnia 25 lutego 2010 r. na realizację projektu pn. „Innowacyjne laboratorium patologii molekularnej – rozszerzenie działalności NZOZ "MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" w Szczecinie o najnowsze metody diagnostyki cytologicznej i molekularno-genetycznej" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2007-2013 w łącznej wysokości 35 400,74 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

Na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596. ze zm.), art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze. zm.)

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego uchwala, co następuje:

§ 1

1. Podejmuje się postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalność wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRPO/9/W/2013 z dnia 27 lutego 2013 r. zobowiązującą do zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy nr UDA-RPZP.01.01.03-32-001/09-00 z dnia 25 lutego 2010 r. na realizację projektu pn. „Innowacyjne laboratorium patologii molekularnej – rozszerzenie działalności NZOZ "MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" w Szczecinie o najnowsze metody diagnostyki cytologicznej i molekularno-genetycznej" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego 2007-2013 w łącznej wysokości 35 400,74 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.
2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa Zachodniopomorskiego.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

UZASADNIENIE

Beneficjent – Jacek Podolski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" Jacek Podolski z siedzibą w Szczecinie przy ul. Bronisławy 14 D, w dniu 25 lutego 2010 r. zawarł z Województwem Zachodniopomorskim, reprezentowanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, pełniący na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwana dalej: u.z.p.p.r.) rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 (zwanej dalej: IZ RPO WZ), umowę o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-001/09-00 na realizację projektu pn. „Innowacyjne laboratorium patologii molekularnej – rozszerzenie działalności NZOZ "MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" w Szczecinie o najnowsze metody diagnostyki cytologicznej i molekularno-genetycznej".
Beneficjent składając wniosek o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (zwanego dalej: RPO WZ) oświadczył, że nie może odzyskać poniesionego w ramach realizacji dofinansowanego projektu podatku od towarów i usług, jednocześnie zobowiązał się do zwrotu zrefundowanej w ramach projektu części poniesionego podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie tego podatku zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 (Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054 t.j. ze zm., zwana dalej u.p.t.u.). Przez „odzyskanie" podatku VAT należy rozumieć odliczenie go od podatku VAT należnego lub zwrot w określonych przypadkach, według warunków ściśle określonych przepisami Ustawy o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004 roku.
Ponadto Beneficjent zobowiązał się do składania do IZ RPO WZ aktualizacji oświadczenia dotyczącego kwalifikowalności VAT w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku przez okres od dnia zawarcia umowy o dofinansowanie do 5 lat od zakończenia realizacji projektu (§ 4 ust. 5 umowy o dofinansowanie). Z uwagi na niewypełnienie powyższego obowiązku, pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r., IZ RPO WZ wezwała Beneficjenta do przedłożenia przedmiotowego dokumentu za rok 2010. Beneficjent dopiero w dniu 23 maja 2011 r. (wpływ do Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego), przedłożył oświadczenie o kwalifikowalności VAT za rok 2010. Następnie, z uwagi na nie przedłożenie w terminie przewidzianym w umowie, oświadczenia o kwalifikowalności VAT za rok 2011, IZ RPO WZ pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. wezwała Beneficjenta do wypełnienia obowiązku wynikającego z § 4 ust. 5 umowy o dofinansowanie.
W przedłożonym po terminie oświadczeniu, z dnia 6 lutego 2012 r., Beneficjent poinformował, iż jest czynnym płatnikiem podatku VAT od czerwca 2009 r. w związku z prowadzaniem działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. działalności w zakresie prowadzenia badań weterynaryjnych oraz testów na ojcostwo. Dodatkowo oświadczył, że wszystkie zakupy realizowane w ramach projektu dokonywane były w związku ze sprzedażą na stawce podatku VAT zwolnionej z zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a wydatki poniesione w ramach projektu mają odzwierciedlenie w Ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w wartości brutto. W związku tym wszystkie faktury VAT wystawione w związku z realizacją projektu nie są ujęte w rejestrze VAT.
Pismem z dnia 7 maja 2012 r. IZ RPO WZ poinformowała Beneficjenta, iż nie ujął on w ramach powyższego oświadczenia wszystkich wydatków projektu, w ramach których poniesiono koszt podatku od towarów i usług uznany przez IZ RPO WZ za kwalifikowalny do objęcia wsparciem jako niemożliwy do odzyskania. Beneficjent w ramach realizowanego projektu, nabył również nieruchomość, a także przeprowadził szereg prac budowlanych związanych z jej adaptacją na potrzeby prowadzonej działalności. O ile w ramach Zadania nr 1 Wydatku nr 1 „Zakup spółdzielczego prawa własności dwóch lokali użytkowych przy ul. Bronisławy 14 C i 14 D w Szczecinie o łącznej pow. 269,04 m2" nie poniesiono kosztów podatku VAT, to w ramach Wydatku nr 2 „Zakup robót ogólnobudowlanych i instalacyjnych celem adaptacji zakupionych nieruchomości (roboty ogólnobudowlane, instalacje wodno-kanalizacyjna, elektryczna oraz wentylacja mechaniczna i klimatyzacja)", Beneficjent, uznając brak możliwości odzyskania poniesionego podatku od towarów i usług, przedstawił do rozliczenia w całości jego koszt w wysokości 73 751,57 zł jako kwalifikowalny do objęcia wsparciem. Beneficjent podkreślił, że ww. środek trwały służy do wykonywania zarówno czynności opodatkowanych jak i zwolnionych z podatku VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, IZ RPO WZ uznała, że działając na podstawie art. 90 u.p.t.u., wskazującego na możliwość częściowego odliczenia podatku od towarów i usług, Beneficjent ma możliwość odzyskania części podatku od towarów i usług naliczonego w związku z przeprowadzonymi w ramach realizacji projektu robotami ogólnobudowlanymi, z uwagi na fakt prowadzenia opodatkowanej działalności w lokalu nabytym w ramach realizacji projektu. Ponadto IZ RPO WZ wskazała również Beneficjentowi na możliwość dokonania korekty kwot odliczonego podatku z uwzględnieniem proporcji, zgodnie z art. 90 ust. 2 u.p.t.u. uwzględniając rzeczywiste dane dotyczące obrotów osiągniętych z prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika, po zakończeniu roku w którym przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W odpowiedzi na powyższe, Beneficjent, w piśmie z dnia 23 maja 2012 r. wyjaśnił, iż w okresie realizacji przedmiotowego projektu, tj. w latach 2009 i 2010 świadczył usługi zwolnione z podatku VAT. Ponadto wskazał, że z uwagi na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. (ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie przepisów od towarów i usług, Dz. U. 2010 nr 226 poz. 1476), nowelizacji ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, usługi badań próbek DNA w celu ustalenia ojcostwa oraz przeprowadzania badań weterynaryjnych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W opinii Beneficjenta, zmiana przepisów u.p.t.u., w wyniku której został nałożony obowiązek opodatkowania podatkiem VAT usług z zakresu badań DNA w celu ustalenia ojcostwa i przeprowadzania badań weterynaryjnych, nastąpiła na długo po zakończeniu projektu unijnego realizowanego przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" Jacek Podolski, w związku z powyższym ww. korekta nie miała miejsca, a korekty deklaracji złożone przez Beneficjenta za lata 2009, 2010 i 2011 dotyczyły jedynie wartości amortyzacji, a przez to wartości kosztów uzyskania przychodów i dochodów. Beneficjent wyjaśnił również, że jedynie omyłkowo w oświadczeniu dotyczącym statusu podatnika od towarów i usług z dnia 6 lutego 2012 r., nie wskazał wydatków na zakup robót ogólnobudowlanych i instalacyjnych związanych z adaptacją nieruchomości. W poprawionym oświadczeniu z dnia 23 maja 2012 r. Beneficjent ujął wszystkie wydatki projektu, w ramach których poniesiono koszt podatku od towarów i usług uznany przez IZ RPO WZ za kwalifikowalny do objęcia wsparciem jako niemożliwy do odzyskania oświadczając, iż podatek ten nie był odliczany.
W odpowiedzi, IZ RPO WZ, odnosząc się do przedłożonych przez Beneficjenta wyjaśnień, pismem z dnia 13 listopada 2012 r., podtrzymała swoje stanowisko wskazujące na możliwości odzyskania przez Beneficjenta podatku VAT naliczonego w ramach wydatków na roboty ogólnobudowlane szczegółowo je uzasadniając oraz wezwała Beneficjenta do zwrotu środków wykorzystanych z naruszeniem procedur.
Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu wskazanego w ww. wezwaniu, z dniem 30 listopada 2012 r. wobec Beneficjenta wszczęte zostało postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu środków z tytułu płatności dokonanych w ramach RPO WZ na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-001/09-00.
W dniu 27 lutego 2013 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podjął decyzję nr WWRPO/9/W/2013 orzekającą zwrot od Beneficjenta Jacka Podolskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" Jacek Podolski, z siedzibą w Szczecinie przy ul. Bronisławy 14 D, środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013, na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-RPZP.01.01.03-32-001/09-00 na realizację projektu pn. „Innowacyjne laboratorium patologii molekularnej – rozszerzenie działalności NZOZ "MEDITEST. Diagnostyka Medyczna" w Szczecinie o najnowsze metody diagnostyki cytologicznej i molekularno-genetycznej". W przedmiotowej decyzji IZ RPO WZ uznała rozliczenie lat 2009 i 2010 za prawidłowe. Niemniej jednak z uwagi na prawną możliwość odzyskania części podatku naliczonego w latach następnych, mając na względzie zakaz podwójnego dofinansowania, jak również możliwość zmiany struktury sprzedaży, IZ RPO WZ nie uznała kwalifikowalności podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 35 400,74 zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi Beneficjenta w dniu 28 lutego 2013 r.
Pismem z dnia 13 marca 2013 r. (doręczonym dnia 18 marca 2013 r.) pełnomocnik Beneficjenta wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej przedmiotową decyzją.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Beneficjent zarzucił IZ RPO WZ wydanie decyzji:
1) wskutek błędnej interpretacji przepisów art. 91 u.p.t.u., co doprowadziło w opinii pełnomocnika Beneficjenta, do niezgodnego rzeczywistością uznania, że podatek naliczony zawarty w wydatkach poniesionych przez Skarżącego miał charakter kosztu niekwalifikowalnego;
2) po przeprowadzeniu postepowania w toku którego dopuszczono się naruszeń przepisów postępowania, w tym w szczególności regulacji dotyczących swobodnej oceny dowodów, w tym opinii biegłego;
3) podpisanej przez osobę, która nie ma zgodnie z przepisami prawa krajowego kompetencji do podpisywania tego rodzaju decyzji.
Następnie pismem z dnia 18 marca 2013 r. (doręczonym dnia 28 marca 2013 r.) pełnomocnik Beneficjenta przedłożył uzupełnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr WWRP/9/W/2013. Pełnomocnik wskazał, iż przedmiotowe pismo stanowi uzasadnienie do poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniu.
Po przeprowadzeniu analizy obowiązujących przepisów prawa, w związku ze złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, IZ RPO WZ postanawia stwierdzić niedopuszczalność wniesienia przedmiotowego wniosku z przyczyn szczegółowo opisanych poniżej.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że pismo nazwane decyzją nr WWRPO/9/W/2013 z dnia 27 lutego 2013 r. wydał Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego w składzie: Andrzej Jakubowski (Wicemarszałek Województwa Zachodniopomorskiego), Wojciech Drożdż (Wicemarszałek Województwa Zachodniopomorskiego) oraz Anna Mieczkowska (Członek Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego), zaś podpisał je Wojciech Drożdż (Wicemarszałek Województwa Zachodniopomorskiego).
W myśl art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596. t.j. ze zm., zwanej dalej u.s.w.) decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Jak wynika z treści ww. przepisu jedynie podpis marszałka - a nie wszystkich pozostałych członków zarządu biorących udział w jej wydaniu - jest elementem konstytutywnym decyzji administracyjnej wydawanej przez zarząd województwa. Uregulowanie to wydaje się wyjątkiem od reguły, że osobą uprawnioną do podpisania decyzji jest osoba, która piastuje funkcję organu. Przepis art. 46 ust. 2a u.s.w. stanowi lex specialis wobec art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze. zm.), który określa składniki decyzji administracyjnej. W wypadku decyzji wydawanej przez zarząd województwa należy zatem odróżnić organ wydający decyzję tj. zarząd województwa, od osoby podpisującej decyzję tj. marszałka.
Dokonując wykładni gramatycznej omawianego przepisu należałoby dojść do wniosku, że art. 46 ust. 2a u.s.w. nie daje podstaw do przyjęcia, iż decyzje wydawane przez zarząd województwa mogą być podpisywane przez inny podmioty niż marszałek. Wniosek taki wynikałby przede wszystkim z reguły niedopuszczalności rozszerzającego interpretowania wyjątków od reguły. Przy niekwestionowanym obowiązywaniu w ogólnym postępowaniu administracyjnym zasady podpisywania orzeczeń organu kolegialnego przez wszystkich członków uczestniczących w ich wydaniu art. 46 ust. 2a u.s.w. musi być traktowany jako wyjątek, sprowadzający się do podpisywania decyzji zarządu w sposób przewidziany w tym przepisie. Wielokrotnie już wskazywano w orzecznictwie sądowym (np. cyt. uchwała NSA z dnia 30 września 1996 r.), że reguły wykładni gramatycznej sprawdzają się tam, gdzie przepis zawiera normę wewnętrznie spójną, wyraźną i nie pozostającą w funkcjonalnym związku, a tym bardziej w kolizji, z innymi normami zawartymi w akcie prawnym, w gałęzi lub systemie prawa. W uchwale NSA w sprawie OPK 18/96 stwierdzono, że „Tam, gdzie wykładnia gramatyczna daje kontrowersyjne rezultaty, powstaje potrzeba posłużenia się innymi rodzajami wykładni, w tym historyczną i celowościową". Rezultat wykładni gramatycznej przepisu art. 46 ust. 2a u.s.w. podlega podważeniu z następujących powodów: marszałek z różnych powodów niekiedy nie będzie mógł podpisać decyzji zarządu, mimo że uczestniczył w jego posiedzeniu (okresy urlopowe, choroby, wyjazdy służbowe itd.). Jak już wyżej wspomniano, ustawodawca oderwał czynności podejmowania decyzji od jej sporządzenia i podpisania. Może się zatem zdarzyć tak, że przewodniczący zarządu uczestniczył w posiedzeniu zarządu, natomiast powstały przeszkody w sporządzeniu i podpisaniu przez niego decyzji zarządu. Trudno byłoby dopuszczać sytuacje, w których niemożność podpisania decyzji zarządu przez marszałka stanowiłaby praktyczną i prawną przeszkodę w funkcjonowaniu organu województwa, przejawiającą się w konkretnej sytuacji jako niemożność zgodnego z prawem doręczenia decyzji już wydanej. Trudno też dopuszczać, że ustawodawca nakazuje oczekiwać z podpisaniem decyzji przez marszałka do czasu ustania przyczyny np. jego nieobecności w pracy. Rozwiązanie takie byłoby nieracjonalne. Mogłoby też wprost prowadzić do naruszenia przepisów k.p.a. o terminach załatwiania spraw, a także wyrażonej w art. 12 k.p.a. zasady szybkości i prostoty postępowania. Już choćby z tego powodu trudno byłoby akceptować ścisłą, gramatyczną wykładnię 46 ust. 2a u.s.w., wykluczającą możliwość podpisywania decyzji zarządu przez inną osobę niż marszałek (patrz. uchwała składu pięciu Sędziów NSA, sygn. akt OPK 29/99).
Wskazać należy, iż podpisanie decyzji jest czynnością w postępowaniu administracyjnym, która jest prawnie uregulowana, a więc w przypadku każdej decyzji powinna znaleźć się podstawa prawna, która określa podmiot uprawniony do podpisania decyzji. Jeżeli więc art. 46 ust. 2a u.s.w wymienia marszałka jako podmiot uprawniony do podpisania decyzji wydanej przez zarząd, to należy rozważyć, czy na podstawie innych norm dopuszczalne jest podpisanie decyzji przez wicemarszałka. W odniesieniu do czynności podejmowanych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, które są załatwiane w drodze decyzji wydawanych przez marszałka, jednoznacznie zostało unormowane, iż marszałek może upoważnić wicemarszałków, pozostałych członków zarządu województwa, pracowników urzędu marszałkowskiego oraz kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych do wydawania w jego imieniu decyzji (art. 46 ust. 2 u.s.w.). Wobec tego należy przyjąć, że zastępstwo marszałka w podejmowaniu czynności w postępowaniu administracyjnym w sprawach załatwianych w drodze decyzji wydawanych przez zarząd województwa może być unormowane w statucie województwa, który określa organizację wewnętrzną oraz tryb pracy organów województwa. Z art. 46 ust. 2a u.s.w. nie można wyprowadzać wniosku, że przepis ten wyklucza przyjęcie takiego unormowania w statucie województwa. Skoro bowiem dopuszczalne jest wydawanie decyzji przez zarząd województwa podczas nieobecności marszałka, to nieracjonalny byłby wniosek, że wicemarszałek prowadzący obrady Zarządu nie może podpisać decyzji wydanej przez zarząd. Jednakże umocowanie wicemarszałka do podjęcia tej czynności powinno wynikać z normy prawnej, którą w tym wypadku stanowić będzie postanowienie statutu województwa. Analiza Statutu Województwa Zachodniopomorskiego prowadzi do wniosku, iż reguluje on jedynie kwestię podpisywania uchwał Zarządu (§111 ust. 5). W takiej sytuacji art. 46 ust. 2a u.s.w. znajdzie zastosowanie wprost.
Z uwagi na powyższe, podkreślić należy, iż brak podpisu osoby upoważnionej na piśmie zwanym decyzją nr WWRPO/9/W/2013 z dnia 27 lutego 2013 r. wydanym przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego powoduje, że akt taki uznać należy za nieistniejący w obrocie prawnym.
Zgodnie z zawartym w orzecznictwie i piśmiennictwie poglądem (por. np.: B. Adamiak - Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986 r., str. 50, Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 23 listopada 2011 sygn. akt I SA.OI 663/11) brak podpisu na decyzji jest wadą istotną, prowadzącą do oceny, że chodzi wówczas o pismo będące projektem decyzji. W konsekwencji prowadzi to do stwierdzenia, że pismo to nie wchodzi jeszcze do obrotu prawnego i nie wywołuje skutków, z którymi przepisy łączą konsekwencje prawne. Nie ma przy tym znaczenia czy pismo to zostało stronie doręczone. Wprawdzie art. 110 k.p.a. łączy związanie organu treścią decyzji między innymi z chwilą doręczenia, podkreślić jednak należy, że w przepisie tym mowa jest o decyzji, a więc akcie zawierającym niezbędne składniki, pozwalające uznać imperatywne oświadczenie woli organu administracji właśnie za decyzję. Za minimum elementów decyzji administracyjnej traktuje się cztery składniki takie jak oznaczenie organu, adresata decyzji, czyli stron, rozstrzygnięcie i podpis osoby uprawnionej do jej wydania (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 24 czerwca 2008 r. II SA/Op 164/08). Nawet jednak to minimum wymaga podpisu odpowiedniej osoby do uznania ważności decyzji. Oznacza to więc, że brak jednego ze wskazanych wyżej składników decyzji powoduje wykluczenie ustalenia podstawowych elementów stosunku prawnego i nie mamy wówczas do czynienia z objawem woli organu, czyli z czynnością stosowania prawa przez uprawniony podmiot. Co więcej podkreślić należy, że ujęcie decyzji administracyjnej jako oświadczenia woli czyni istotnym złożenie podpisu, bowiem dopiero po złożeniu podpisu na dokumencie oświadczenie woli zostaje wyrażone w formie pisemnej (wyrok NSA z dnia 12 lutego 1991 r., sygn. akt SA/Lu 889/90).
Z uwagi na fakt, iż organy administracji publicznej działają zgodnie z zasadą praworządności wyrażaną w art. 6 k.p.a. i wobec braku przepisu prawa powszechnego obowiązującego, który uprawniał by organ do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy od projektu decyzji, IZ RPO WZ nie ma prawnej możliwości rozpoznania przedmiotowego wniosku. W takiej sytuacji zasadnym jest stwierdzenie przez IZ RPO WZ na podstawie art. 134 k.p.a. niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.